Evin en çok boşa harcanan alanı olan merdiven altını gizli depolamaya, dolaba ve şık bir köşeye dönüştürmenin pratik yollarını anlatıyoruz.
Çoğu evde en çok göz ardı edilen alan merdiven altıdır. Genellikle boş bırakılır, bir iki kutu atılır ya da toz tutan bir köşeye dönüşür. Oysa bu üçgen boşluk, doğru kurgulandığında evin en işlevli depolama alanlarından biri olabilir. Merdiven altını değerlendirmek, aslında hiç yoktan yeni bir dolap kazanmak demek.
İşe her zaman ölçüyle başlamak gerekiyor. Merdiven altı, düz bir dikdörtgen değil; yükseklik bir uçtan diğerine doğru sürekli azalıyor. Bu yüzden hazır mobilyalar burada nadiren tam oturur. Alanın eğimini, en yüksek ve en alçak noktasını, derinliğini doğru ölçmek, sonucun boşluksuz ve düzgün çıkmasının ilk şartı. Atölyemizde bu tür işlere her zaman yerinde ölçüyle başlıyoruz; çünkü birkaç santimlik fark bile burada kapağın kapanıp kapanmamasını belirliyor.
En yaygın ve akıllı çözüm, alanı bölümlere ayırmak. Merdivenin en yüksek olduğu uçta boyu uzun eşyalar için askılı ya da raflı bir dolap yapılabilir. Ortada çekmeceler, en alçak uçta ise dışarı çekilen sürgülü kutular ya da ayakkabılık gibi alçak birimler mantıklı oluyor. Böylece eğim bir sorun olmaktan çıkıp, farklı ihtiyaçlara göre bölünmüş bir düzene dönüşüyor.
Gizli depolama bu noktada çok işe yarıyor. Basamakların altına gizlenen çekmeceler, ilk bakışta fark edilmeyen ama açıldığında ciddi hacim sunan çözümler. Kulpsuz, bas-aç sistemli kapaklar tercih edildiğinde ise yüzey tamamen sade kalıyor; dolap adeta duvarın bir parçası gibi görünüyor. Mevsimlik eşyalar, valizler, elektrikli süpürge, ayakkabılar gibi ortada durmasını istemediğiniz her şey buraya rahatça yerleşiyor.
Kapak seçimi de sonucun karakterini belirliyor. Tam kapalı düz kapaklar en çok saklama ve en sade görünümü verir. Panjur (jaluzi) tarzı kapaklar, önünde yer olmayan dar geçişlerde açılıp kapanırken yer kaplamadığı için pratiktir. Bir başka güzel seçenek ise cam kapaklar; özellikle içinde kitap, dekoratif obje ya da göstermek istediğiniz eşyalar varsa alanı hem kapatıp hem sergilemenizi sağlar.
Burada üzerinde çalıştığımız işlerden biri, merdiven altına yapılan bir dolap ve önüne konan reeded, yani dikey oluklu buzlu cam kapaklardı. Bu tür camın güzel yanı, içeriyi tamamen gizlemeden hafifçe bulanıklaştırması. İçerideki eşyalar keskin biçimde görünmüyor, ama alan da kör bir kutuya dönüşmüyor. Cam üzerine düşen ışıkla birlikte oluklu doku hoş bir derinlik veriyor; kapalı bir dolap yerine mekânın bir parçası gibi duruyor.
Bu alanı kullanırken küçük bir de öneri: her santimi doldurmaya çalışmak her zaman en iyi sonucu vermez. Bazen merdiven altının bir bölümünü açık bırakıp orada oturmalık bir banket, küçük bir çalışma köşesi ya da kitaplık kurmak, kapalı bir dolaptan daha ferah durur. Alanın tamamını depolamaya ayırmak yerine, evin ihtiyacına göre bölmek daha akıllıca.
Havalandırma da çoğu zaman atlanan bir ayrıntı. Merdiven altı kapalı bir hacim olduğu için, özellikle ayakkabı gibi eşyalar konacaksa hafif bir hava akışı bırakmak koku ve nem birikmesini önler. Panjur ya da oluklu cam kapaklar bu açıdan da avantajlı, çünkü tam sızdırmaz olmadıkları için içeriye bir miktar hava geçmesine izin verirler.
Renk ve bitiş seçimi ise alanın nasıl algılandığını belirler. Merdiven altı dolabı, çevresindeki duvarla aynı ya da yakın bir tonda bitirilirse mobilya arka planda erir, mekân daha sakin ve bütünlüklü durur. Kontrast bir renk seçilirse tam tersine öne çıkar ve bir vurgu noktasına dönüşür. Hangisinin doğru olduğu, o alanı gizlemek mi yoksa göstermek mi istediğinize bağlı.
Sonuçta merdiven altı, planlamadan kaçıldığı için boşa giden bir alan. Doğru ölçü, alanın eğimine uygun bir kurgu ve ihtiyaca göre seçilmiş kapaklarla bu ölü köşe, evin en çok işe yarayan yerlerinden birine dönüşebilir.